e-papierosy – ostatnie starcie

Kiedy rzucałem palenie, e-papieros właśnie wkraczał na polski rynek. Wtedy jeszcze o tym nie wiedziałem. Wprawdzie słyszałem o takim wynalazku, jednak sądziłem, że nowinka ta będzie dostępna dopiero za kilka lat.  To prawdopodobnie mnie uratowało – gdybym wiedział, że już za miesiąc elektroniczne papierosy pojawią się na Allegro, być może zamiast podejmować trud rzucania, po prostu bym te trzydzieści dni zaczekał.

O e-papierosach napisałem już w zasadzie wszystko, co warto wiedzieć. Wydaje mi się też, że w poprzednim tekście określiłem swój stosunek do tegoż wynalazku: uważam, że nie nadaje się do rzucania palenia. E-papieros może z powodzeniem zastąpić tradycyjne metody wchłaniania nikotyny, jednak nie jest dobrym pomysłem dla kogoś, kto chce się uwolnić od nałogu.

Na wielu stronach poświęconych papierosom elektronicznym (w przytłaczającej większości należących do sklepów mających e-papierosy w ofercie) czytamy, że dzięki stosowaniu wkładów o coraz mniejszej zawartości nikotyny (aż do wkładów z jej zerową zawartością), możemy ostatecznie pokonać uzależnienie od tej substancji.

Nie jest to niestety takie proste. Zastanówmy się chwilę, dlaczego ludzie palą papierosy? Dla przyjemności? Dla zabicia czasu? A może dla szpanu? Odpowiedź jest prosta i już o tym na Nowym Smaku Życia mówiłem – jedynym powodem, dla którego palacz sięga po kolejnego papierosa, jest psychofizyczne uzależnienie od nikotyny (nikotyna wykazuje podobne działanie uzależniające, co kokaina czy heroina). Wszystko inne jest tylko następstwem uzależnienia. Odczuwasz przyjemność zapalając porannego papierosa? Wydaje ci się, że jak zapalisz, odczujesz ulgę albo przyjemne odprężenie? Masz rację – tak to właśnie wygląda. Mózg oczekuje kolejnej dawki po to, aby wyzwolić kolejną porcję dopaminy i adrenaliny – których wydzielanie zostało wcześniej zaburzone przez nikotynę z poprzednich papierosów. Kółko się zamyka.

Jaki jest sens używania e-papierosa bez nikotyny? O ile w przypadku tradycyjnych papierosów można było jeszcze od biedy odwoływać się do starych mitów (w rodzaju – palenie jest dla twardzieli), o tyle e-papieros nie ma już tego posmaku. Jest to higieniczne, stosunkowo bezpieczne dla ogólnego zdrowia, inhalowanie nikotyny. I tyle.

E-papierosy nie nadają się jako Nikotynowa Terapia Zastępcza, gdyż za bardzo przypominają papierosy tradycyjne. Orzekła to również WHO. Zamiast likwidować połączenia w mózgu, odpowiedzialne za nawyk palenia, utrwalają je i wzmacniają istniejące skojarzenia. A dodatkowo, dając poczucie bezkarności (nie są rakotwórcze!), wysyłają czytelny sygnał do mózgu – „Spoks, można pójść na całość, kto by tam teraz odstawiał pyszną nikotynę, skoro nie szkodzi”.

Nie kwestionuję wagi tego wynalazku. Na świecie są miliony palaczy – ilu uda się w najbliższym czasie trwale rzucić palenie? Tylko niewielki odsetek palących odstawi dziś, jutro czy za tydzień tę bodaj najgroźniejszą truciznę współczesnego świata.

Dlatego e-papieros jest potrzebny. Może uratować setki, miliony istnień ludzkich. Nie uwolni ludzkości od nikotyny. Ale pozwoli uniknąć wielu niepotrzebnych śmierci.

Naprawdę bardzo się cieszę, że rzuciłem dosłownie „pięć minut” przed pojawieniem się w Polsce e-papierosa. Znam siebie dobrze i wiem, że gdybym „zaczekał” na e-papierosy – teraz byłbym nadal uzależniony.

Naprawdę cieszę się, że e-papierosy dotarły do Polski. Dzięki nim przynajmniej jeden z moich przyjaciół, który postanowił się „przerzucić” pozostanie nim na wiele, wiele lat bez groźby paskudnych rezultatów tradycyjnego palenia.

OK. Wydaje mi się, że temat e-papierosów chyba – póki co – wyczerpałem. Powoli kończę pracę nad moją ultrafajną metodą rzucania palenia, jeśli dobrze pójdzie, napiszę o tym już w przyszłym tygodniu. Metoda jest prościutka – i może dlatego tak trudno mi jest ją ubrać w słowa. A tymczasem małe zmiany w moim „deezerowym radyjku” – Coltrane, który patronował poprzedniemu wydaniu WordPressa, przechodzi niżej. Najnowszemu wydaniu systemu patronuje Chet Baker i z tej okazji rozpoczyna obecnie moją małą playlistę Doobra noota. Chet jest melancholijny, jak mój nastrój w tej chwili, po nim zaś niezawodna jak zawsze Diana Krall wyczaruje dla was opowieść o skruszonym kochanku.

Tak teraz patrzę, że cała Doobra noota jest melancholijna, jak padający w tej chwili deszcz, jazzowa jak dzisiejsza zadumana noc i jesienna, jak tegoroczne lato. Kto w nastroju, niech posłucha, niebawem jednak warto zmienić tony na bardziej wakacyjne.

Dodaj swoją opinię

Kliknij tutaj, aby anulować odpowiadanie.

Nazwa

E-mail (nie zostanie opublikowany)

Witryna internetowa

CAPTCHA Code

Powiadom mnie o nowych komentarzach na adres e-mail