Dlaczego w ogóle palimy?

Na dzisiejsze pytanie odpowiedziałem w zasadzie w ostatniej notce, kiedy przytaczałem wnioski z badań nad paleniem papierosów. Wspominany przez mnie raport, podobnie jak szereg innych opracowań, daje odpowiedź dość jednoznaczną:

Jedynym powodem, dla którego ludzie palą papierosy, jest uzależnienie od nikotyny.

Ktoś może w tej chwili powiedzieć, że teraz to już przesadziłem. Uzależnienie uzależnieniem, a co z dobrą zabawą? Przecież palenie to styl bycia, wyraz pewnej postawy wobec świata, pewnej nonszalancji i luzu. Palenie zbliża, integruje, sprawia, że czujemy pełnię życia. Papierosy to często oznaka romantycznego buntu, manifestacja niezależności, twardości charakteru i odwagi (wobec tych wszystkich doniesień o szkodliwości papierosów, palenie to jednak jest akt pewnej odwagi, prawda?). Palimy, bo to dekadenckie, ma posmak owocu zakazanego albo dlatego, że po prostu lubimy.

źródło: Filmweb

Ja jednak powtórzę ze spokojem: jedyny powód, dla którego ktoś sięga po kolejnego papierosa, jest pragnienie wyrównania poziomu m.in. adrenaliny i dopaminy, której produkcję stymuluje toksyna o nazwie nikotyna.

W niezapomnianym Dziękujemy za palenie Aaron Eckhart, jako filmowy Nick Naylor, przekonuje nas, że palenie papierosów to kwestia wolnego wyboru człowieka. Pozwólmy nam – mówi z ekranu – decydować samemu, czy chcemy palić, czy też nie. Do widza dociera ów porywający przekaz: palę, gdyż jestem wolny.

Tyle, że jest to nieprawda. Na tym właśnie opiera się to bodaj największe oszustwo w dziejach. Nikotyna to narkotyk, substancja silnie uzalezniająca, a przedstawia się ją niczym dropsy: zapal sobie, co ci szkodzi, w końcu to ty decydujesz.

Czy naprawdę?